С Е Л О Т О
Чија рака сега ќе држам?
Не можам да си одам...
Понекогаш...
се прашуваме, во моментите како овој,
дали правилно се одлучивме да се населиме овде?
Благодарни сме на времето што ни е дадено...
Каков вид спектакл толку силно ти го привлече вниманието,
што морав да го носам в џеб, за да ми помогне во подучувањето?
Кој го најде ова?
Клод, знаеше ли ти за ова?
Не, г-не Вокер!
Внимателно го проучив,
Р`бетот беше скршен и имаше многу изгореници.
Сфаќам...
било убиено!
Но, кој беше виновникот?
Кој го стори ова гнасно дело?
Го убија Оние за кои не говориме.
Ете го...
Зошто би ти паднал на ум таков впечаток?
Тие се месојади.
Со големи канџи.
Деца, оние за кои не говориме...
не ги преминале нашите граници многу години наназад.
Ние не одиме во нивната шума,
а тие не доаѓаат во нашето село.
Тоа е вистината.
Ние не сме им закана.
Зошто би го направиле ова?
Мислевме дека не треба да се игнорира летот на птиците.
Не ги видовме минатата година,
и барем мене, страшно ми недостигаа.
И знам дека на твојата сопруга
и недостигаа децата облечени во пердуви,
и такви слични работи.
Го сакам тоа.
Јас не можам да решам по овој предмет...
Август Николсон заседава со денешниот состанок.
Овде е едно момче кое бараше да разговара со постарите.
Тогаш, доведете го.
Здраво, Луциус.
Мајка ми не знае за причината за мојата посета.
Таа не се согласуваше...
ниту се консултираше со мене на кој било начин.
Смртта на младиот Даниел Николсон од болеста,
ме натера многу да размислувам.
Барам одобрување,
да влезам во забранетата шума,
и да отидам до најблискиот град.
Ќе набавам нови лекови...
и ќе се вратам.
Што се однесува до Оние за кои не говориме,
сигурен сум дека ќе ме пуштат да поминам.
Тие суштества можат да ги почувствуваат емоциите... и стравот.
Ќе видат дека сум чист во моите намери,
и дека не се плашам.
Крај.
Што се случува во твојата глава?
Кажи нешто, Луциус!
Кога би не опколиле во кулата,
се колнам дека би останал со нив.
И ти размислуваш за градовите, нели?
Градовите?
А зошто би размислувал?
Лошо место каде што живеат лоши луѓе.
Тоа е се.
Ти благодарам, Луциус.
Добар пријател си,
се надевам дека никој не те видел!
Се чини дека меѓу нас имаме...
некој вид грабливец.
Најверојатно којот,
или волк.
Начинот на кој убива и го трга крзното, но...
тоа што го остава месото...
може да е знак дека тоа животно,
страда од лудило.
А следните ноќи, треба да бидеме внимателни,
и да го забележиме тој којот.
Внимавајте на нашите малечки додека си играат на ридот.
Што се однесува до останатите заклучоци,
не веруваме дека нашата граница е помината.
Оние за кои не говориме,
се многу поголеми суштества од којот.
Ќе знаевме ако биле овде.
Колку и да е страшно, добри се вестите дека станува збор за којот, нели тато?
Не биди загрижена, Кити.
Ти не си загрижен?
Сигурен сум дека набрзо се ќе заврши.
Можеме ли тогаш да разговараме за други работи?
Тоа би било олеснување.
Вљубена сум.
Сакам да ми дозволиш да се омажам, татко!
Постои соодветен начин,
начин на кој треба да се случуваат работите.
На пример, момчето сега би требало да стои пред тебе,
и кога сме веќе кај тоа, каде е момчето во сето ова?
Со него се уште не сум разговарала.
Момчето не е свесно за твоите намери?
Неговиот начин е помирен.
Сакав да разговарам со него, татко,
но не без твојот благослов.
Не сакам да разговарам со него без твојот благослов!
Тоа е Луциус Хант.
Луциус?
Имаш ли лошо мислење за него?
Не.
Не сум размислувал за него на таков начин.
Не е како другите момчиња, татко, тој не се шегува и не скока наоколу.
Не, тоа секако не.
Тогаш, го имам ли твојот благослов?
Слушај, направи ми услуга,
никому не му кажувај за својот излив,
пред да разговараш со момчето!
Добар ден, Луциус.
Сакав да ти кажам нешто.
Те сакам, Луциус.
Те сакам!
Те сакам повеќе од бескрајното небо!
Те сакам од сонцето и месечината заедно,
и ако и ти го чувствуваш истото,
тогаш тоа веќе не треба да го криеме.
Тоа е дар, да се сакаме!
Треба да бидеме благодарни!
Треба да го обелодениме тоа,
со сите благослови за нашата љубов!
Ти благодарам.
Често се прашував дали ти и син ми сте во роднинска врска,
бидејќи ниту еден од вас не сака многу да зборува.
Многу си љубезен.
Прости за моето однесување, не сум спиел многу ноќи.
Сјајно ти оди, Џејмисон.
Само уште неколку моменти! - Собери ја целата храброст!
Не туркај се така,
ми ја расипуваш кошулата!
Слушнав нешто, се слушна некаков звук!
А, да заминам, пред тие да нападнат!?
Имај храброст, човеку!
Тоа е само бајка, не е вистинито!
Не заостанувај, само биди цврст!
Ќе те намириса како куче.
Простете, г-н Нелсон?
Можеш да бегаш од тагата, како и ние,
но тагата ќе те пронајде!
Може да те намириса!
Не знаев дека можеш да трчаш толку брзо!
Можам, кога бегаме од тие работи!
Ноа мора да биде казнет,
пак го удирал малиот Џастин со стапот!
Ноа Перси!
Престани веднаш со тоа!
Во неволја си, како и обично!
Не удирам никого!
Ќе те ставам во самица!
Сакам да разговарам со постари.
Зошто да не направиме еден договор?
Да, имаш ли идеја?
Би било убаво кога нашиот договор би останал тајна!
Го можеш ли тоа?
Би го ценел тоа!
Не мораш да одиш во самица ако се заколнеш...
дека веќе никогаш никого нема да удриш!
Нема удирање!
Сега зависи од тебе!
Не мора да се вратиме веднаш!
Хм, а што би можеле да правиме за да ни помине времето?
Да направиме мала трка?
Да! - Нагоре, до Карпата за одмор!
Без мамење!
Па, тоа што го кажа е навистина скандалозно!
Инсистирам да го повлечеш тоа!
Дали тоа е училишното ѕвонче?
Измамнику!
Знам, жал ми е!
Сестра ми многу плачеше.
Се прашуваш ли како те препознав?
Некои луѓе...
во себе имаат една блага боја...
Тоа е нијанса...
како измаглина...
тоа е единственото што можам да го видам во мракот.
Татко ми го може тоа, исто така.
Сакаш ли да знаеш која е твојата боја?
Не сакам да ти кажам, тоа не е нешто...
за што треба да се зборува, не требаше ни да прашаш.
Трчаш како момченце.
Ти благодарам.
Знам зошто ја одби сестра ми.
Кога бев помлада,
ме држеше за рака додека одев,
и одеднаш престана со тоа.
Еден ден се сопнав, во твое присуство,
и за малку ќе паднев.
Тоа го глумев, секако,
но ти сепак не ме задржа.
Понекогаш не ги правиме работите што би сакале да ги правиме,
така што другите не знаат дека сакаме да го направиме тоа.
Што е тоа?
Рибизли, колку убав подарок!
Внимателно...
држиш лоша боја!
Оваа боја ги привлекува Оние за кои не говориме,
мораме да го закопаме ова!
Повеќе не смееш да береш рибизли со ваква боја!
Во секој случај провери му ги џебовите!
Што не е во ред?
Поинаку дишеш!
Ова никогаш порано не сум го видел!
Ова не смееш да го береш!
Каде го пронајде ова?
Денеска, на Карпата за одмор,
Ноа Перси и даде рибизли со лоша боја на Ајви Вокер.
Го прашав каде ги најде тие рибизли,
бидејќи не беа како другите што сум ги видувал порано.
Тој покажа на пукнатината во Карпата за одмор.
Јас верувам дека Ноа Перси одел во шумата,
и дека тоа го правел повеќепати.
Исто така, верувам дека, заради неговата невинсот,
тие суштества што живеат во шумата, не го повредиле.
Ова го засилува моето чувство дека ќе ме пушти да поминам...
ако почувствуваат дека не сум им закана.
Ќе разговараме за градот само овој пат и никогаш повеќе!
Татко ти отиде на плацот еден вторник,
во 9:15 наутро.
Беше пронајден ограбен и гол во матната река,
два дена подоцна.
Зошто ми го кажуваш тоа?
За да ја дознаеш природата на она што го сакаш.
Јас тоа не го сакам!
Моите намери се во склад со моите зборови,
не мислам на ништо, освен на луѓето од ова село.
Простете ми...
но се плашам за животот на мојот единец.
Не сум јас тој што има тајни.
Што сакаш да кажеш?
Постојат тајни во секој дел од овој свет,
Ти не ги чувствуваш, ти не ги гледаш.
Тоа е еден облик на мојата добрина,
Да бидат заборавени би значело да им се допушти повторно да бидат родени,
само во друг облик.
Јас донесов одлука.
Не!
Можеби би требало заедно да разговараме со Едвард Вокер, можеби...
И тој не крие.
Ги крие своите чувства кон тебе.
Понекогаш некои работи не ги правиме...
за другите да не дознаат дека не сакаме да го правиме тоа...
и затоа не ги правиме.
Какви бесмислености зборуваш?
Не мора да се грижиш,
ништо нема да ми се случи.
Понекогаш ме потсетуваш на култот.
Зошто мислиш дека тој чувствува нешто кон мене?
Никогаш не те допира.
Нема бегање.
О, здраво.
Штотуку си играв со Ноа.
Таа битанга повторно се сокри во мојата куќа.
Куќите се против правилата!
Тој го знае тоа!
Добро ли ти е?
Вечерва внимаваме на децата.
Кити и јас.
Би требало да бидам со неа.
Остани ми добро!
Ги слушнав родителите како разговараат за тебе.
Знам за твоето барање да отидеш во градот.
Мислам дека тоа е благородно, но сметам дека е погрешно.
Дали си бесна затоа што не можеш да гледаш?
Го гледам светот во чисто светло.
Само не така како што го гледаш ти!
Тогаш, што е со Ноа?
Што ако постојат некакви лекови за Ноа,
кои би можеле да му помогнат да биде мирен и толерантен?
Навистина, престани да зборуваш така, ми се врти во стомакот од тоа.
Кити ќе се омажи.
Си ја пронајде љубовта.
Повторно.
Со Кристофер Крејн.
Знаеш дека тој е таков што нема да се потпира на столот,
бидејќи се плаши да не ја истутка кошулата,
но има нешто џентлменско во себе.
И навистина му е важна мојата сестра.
Можеш ли да поверуваш во тоа?
Мислам дека Кити е благословена.
И јас сум.
Раката на мојата постара сестра сега е побарана,
и јас сум слободна да примам интерес од кој било.
Дали можеби ти си заинтересиран?
Сте го виделе ли Ноа?
Луциус?
Луциус.
Брзо в црква.
Затвори ја вратата!
Ноа, влегувај внатре!
Сите внатре!
Само затвори ја вратата!
Луциус е некаде надвор!
Доаѓаат!
Тој е внатре, на сигурно.
Те молам, затвори ја вратата!
Ќе се врати за да биде сигурен дека сме безбедни.
Ајви, Ајви, те молам!
Не!
Не пуштај ги внатре!
Според ознаките што утрово ги пронајдовме во нашите домови,
сметам дека не предупредуваа,
се однесуваа како некој да им се заканувал.
Суштествата никогаш не не нападнале без причина.
Ја знае ли можеби некој овде причината?
Зошто се случило сето ова?
Кој ја напишал оваа порака?
Ве молам, прочитајте го ова за сите да слушнат.
Јас го предизвикав ова бреме,
Завчера, јас поминав преку забранетата линија во Ковингтон Вудс.
Таму ме видоа Оние за кои не говориме.
Навистина ми е жал,
се посрамотив себе си и моето семејство.
Ќе се молам моите дела веќе да не предизвикуваат болка.
Со длабоко жалење, Луциус Хант.
Ти не си закана.
Ти си бестрашен...
на начин што јас никогаш нема да го сфатам.
Благодарни сме...
за времето што го издржавме.
Јас имав постара сестра!
Госпоѓице Кларк, вие имате тајни!
Кити толку ме потсетува на неа.
Таа беше таква личност!
Сфаќам.
И постојано се каравме.
Смеам ли да прашам како се викаше?
Зошто не дојде во Ковингтон Вудс?
Сестра ми никогаш не го доживеа својот 23. роденден.
Група мажи и го одзеде животот,
во уличката покрај нашата куќа.
Станете, ве молам.
Веројатно нема така да ја истутка мојата кошула, или?
Сите благослови и честитки на овој најрадосен ден.
Церемонијата беше прекрасна, нели?
Величествена.
Видов како со раката поминуваш преку очите и нешто бришеш.
Сигурно тоа била некаква прашина.
Татко!
Г-н Вокер, г-н Вокер!
Во селото се.
Оставиле уште предупредувања.
Сакаат да заминеме.
Тоа не може да се случи.
Еден не виде и избега во темницата.
Дали сте сигурни?
Останете овде со Ајви,
таа ќе ви раскажува смешни приказни за повеќе да се смеете.
Ќе одиме заедно.
Стоката е однесена и кожата и е излупена.
Недостигаат крзното и пердувите.
На вратите има траги, на местата каде што отворале.
Трагите не лажат,
којотите не можат да досегнат толку високо.
Постарите утре ќе спроведат истрага.
Секој жител на селото ќе прашува за тебе.
Да видат дека границата е нарушена.
Да.
Надвор е студено.
Мора да влезеш.
Зошто стоиш на оваа тераса?
Затоа што е сигурна.
Има и други такви.
Сметаш ли дека сум премногу сличен на градските момчиња?
Сакам да правам момчешки работи.
Слично на игрите што момчињата ги играат кога скитаат.
Ќе го свртат грбот кон шумата...
да видат колку долго можат да издржат пред да се исплашат.
Толку е возбудливо.
Колку што знам, ти го држиш рекордот.
Велат дека никогаш нема да биде надминат.
Тоа се само детски игри.
Како тоа ти да си храбар, а ни се тресеме од страв?
Не знам повеќе за тоа,
само знам дека некогаш тоа го правев.
Од каде знаеше дека сум овде?
Те видов на прозорецот.
Не, нема да ти ја кажам твојата боја.
Престани да прашуваш.
Кога ќе се ожениш, ќе сакаш ли да танцуваш со мене?
Сметам дека танцувањето е многу пријатно.
Зошто не можеш да го кажеш тоа што ти е на ум?
Зошто ти не можеш да престанеш да го кажуваш тоа што ти е на ум?
Зошто ти мора да водиш кога јас сакам да водам?
Ако сакам да танцувам, ќе те замолам за танц.
Ако сакам да зборувам, ќе ја отворам устата и ќе зборувам.
Не верувам дека ќе ме обвинат затоа што зборувам отворено.
Зошто? Што...
Добро е што ти го кажувам тоа што ми е на ум веќе седум дена.
Какво добро би донело кога би знаела дека не размислувам здраво,
или не ја вршам работата како што треба?
Каква цел може да има тоа кога би ти кажал...
дека чувствувам вина или себичност...
само кога мислам лошо за тебе.
И заради тоа седам на оваа тераса, Ајви Вокер.
Страв ми е за твојата сигурност, повеќе отколку за другите.
И, да, ќе танцувам со тебе на денот на нашата венчавка!
Два пати влегов во оставата...
да земам храна пред церемонијата на венчавката.
И во тоа време стоката беше недопрена?
Да, г-ѓо Хант, се беше како што треба.
Ти благодарам, Беатрис.
Простете, ве молам... Дали е вистина...
она за Луциус и Ајви?
Се шушка насекаде по селото.
Утрово бевме известени за нивните намери.
Тоа е толку восхитувачко, кога двајца вљубени ќе се соединат.
Тогаш нема правила.
Кити...
сакав прво со тебе да разговарам.
Не сакам да чувствуваш болка на каков било начин.
Ти си мојата мила.
Ако се чувствуваш лошо заради Луциус,
нема да го сторам тоа.
Да се жртвува една љубов заради друга, тоа не е во ред.
Не постои ништо што можам да сторам за да ја жртвувам љубовта кон тебе.
Само мојата мила да биде добро.
Бог да ве благослови во заедничкиот живот.
Што се случува?
Дали тоа е заради Ајви и мене?
Знам дека таа ти е многу драга.
Знам дека и ти нејзе си и драг.
Постојат различни видови љубов.
Ноа?
Ќе задоцниш на состанокот.
Сакаш ли татко ти да те испрати до таму?
Ноа?
Лоша боја!
Прости.
Што е?
Се случи несреќа.
Ноа Перси...
е пронајден со крвави раце и облека.
Но, тоа не е негова крв.
А тој не сака да каже чија е.
Има ли некој во куќава?
Луциус?
Веднаш да ми одговориш!
Вокер!
Тато...
Не смеат да ја видат неговата боја!
Оддалечи се...
Водете ја!
Многу патеше.
Може да умре во секој момент.
Молете се и мислете на него.
Тој ќе ве слушне.
Вљубена сум.
Знам.
И тој е вљубен во мене.
Знам.
Ако умре тој...
...се што остана во мене ќе умре со него.
Барам дозвола...
... да тргнам низ Ковингтон Вудс...
и да отидам до градот за да донесам лекови!
Тоа може да го спаси Луциус Хант.
Ти си ми татко, и јас секогаш те слушам.
Верувам во твојата одлука.
Направив се што можам за да ги затворам раните,
но дојде до инфекција.
Што може да се стори за да го излечиме?
Можеме само да се молиме!
Кога не би имало граници, што би можело да се стори?
Што прашуваш, човеку?
Постои ли барем нешто што може да се стори за да се спаси момчето?
Те молам, Виктор, ќе бидеш ли љубезен...
да ми одговориш на прашањето?
Ако се спречи ширењето на инфекцијата...
би можел да преживее.
Морам да зборувам.
Твојот дух е неуморен.
Знам што имаш на ум.
Размислуваш за одење в град.
Кажи ми ако грешам.
Даде заклетва, Едвард, дека никогаш нема да мора да се вратиме.
Тоа е тежок договор, но без жртви нема ниту добри работи.
Ова се твои зборови.
Не смееш да ја прекршиш заклетвата, тоа е светост!
Тоа е злосторство, она што му се случи на Луциус.
Се заколна!
Ти и останатите старешини.
Ме слушаш ли?
Ти... се заколна.
Во оној момент кога слушнав...
дека ќерка ми дефинтивно престанала да гледа,
и дека засекогаш ќе остане слепа, седев токму во тој стол...
Ми беше многу срам.
Што знаеш за дедо ти?
За оној што беше најбогат човек во градот?
Да, бил. Да имаше дар за тоа.
Кога некој ќе му даде еден долар, веќе утре тој ќе направи пет.
Ти не знаеш што се парите, тоа не е дел од нашиот живот.
Парите можат да бидат лоша работа.
Може да го затрујат срцето на човекот, срцата на добрите луѓе.
Татко ми тоа не можел да го види.
Наспроти својата надареност, беше лош судија.
Тоа значи карактер.
Дедо ти беше добар човек, Ајви,
се смееше толку силно што го слушаа луѓето преку три куќи.
Ме држеше за раце како што те држам јас тебе.
Ме научи за моќта и ми ја покажа љубовта, ми рече
да предводам кога другите сакаат само да следат.
Дедо ти, Џејмс Вокер, умре во сон, некој му допрел цевка на главата...
и го убил додека сонувал. Ова ти го кажувам...
за да сфатиш некои причини за моите постапки.
Како и постапките на другите.
Ти си силна, Ајви.
Ти предводиш кога другите сакаат да следат.
Гледаш светлина кога околу тебе е само темница.
Јас ти верувам.
Ти верувам повеќе отколку на некого друг.
Ти благодарам.
Ајви, знаеш ли каде си?
Кај старата шупа што не треба да се користи.
Ајви.
Да, татко?
Потруди се да не врискаш.
Што?
Јас одам... да ти донесам лекови.
Доста се намачив додека дојдов.
Каде е Една?
Ајви бараше да оди в град по лекови.
Кристоф, не треба да се плашиш.
Имаме магични камења што ќе не чуваат.
Зошто порано не слушнавме за тие камења?
Кристоф, те молам, не оставај не.
Нема од што да се плашиш.
Зошто тогаш носиш покривка со сигурна боја?
Ќе ги запалиме факелите.
Ќе бидеме сигурни.
Тоа е забрането.
Кристоф!
Ајви, во шумава има нешто од што ми е мачно.
Ќе бидеме безбедни.
Нема да ти наштети.
Бидејќи не сфаќаш дека тие ќе се сожалат.
Како што се сожалија за Ноа,
кога скиташе по шумата.
Ќе ме убијат.
Ајви, не можам да останам.
Ти си подобра во шумава од повеќето момчиња.
Зарем не мислиш така?
Тоа е мојот товар, Финтон.
Можеш да одиш. - Одиш дома со мене?
Само потруди се да не врескаш!
Оваа миризба е чудна.
Пред тебе е.
Што е тоа?
Не можам да објаснам со зборови.
Само неколку чекори.
Оние за кои не говориме.
Не плаши се.
Тоа е само фарса.
Не плаши се.
Имаше гласини за суштества од оваа шума.
Тоа го има во една од историските книги од кои предавав во градот.
Крикови од шумата.
Ние ги создадовме тие звуци.
Церемонија на месото.
Сами ги тргаме, со постарите настрана.
А вистината?
И тие се фарса?
Не сакавме никој да замине во градовите, Ајви.
Што е со животните?
Со нивните кожи, дали старешините се одговорни и за тоа?
Верувам дека некој од старешините е одговорен, нема да се повтори.
Не постои никој во ова село што не изгубил некого...
незаменлив, кој не ја почувствувал загубата толку длабоко...
што сега го испитува и сопственото постоење.
Јас всушност сакав темница што никогаш не би ја сфатиле.
Прости ни за глупавите лаги, Ајви, намерата не беше лоша.
Јас сум тажна заради тебе, татко, и заради старешините.
На оваа хартија е запишано...
името на лекот што лесно може да се најде во градот.
Ќе одиш таму со двајца придружници.
Следи го звукот на реката.
По половина ден патување ќе стигнеш до скриен пат.
На тој скриен пат ќе те чекаат двајца кои ќе те следат...
а ти ќе продолжиш понатаму.
Ти, сама, ќе тргнеш по тој пат...
и ќе излезеш од Ковингтон Вудс.
Во градот никому нема да кажеш која си.
И врати се брзо.
Јас не можам да одам со тебе.
Му го даде своето срце на тоа момче и потребна си му.
Подготвена ли се да го преземеш тоа бреме?
Кое е твоето и само твое право?
Правам нова облека за Луциус.
Тоа му е потребно.
Испратив некого по помош.
Ја испратив Ајви в град!
Не смееш така.
Тоа се што можам да ти дадам.
Тоа е се што можам да ти дадам!
Прифаќам.
Што стори?
Тој е жртва на злосторството.
Се договоривме никогаш да не се вратиме! Никогаш!
Што беше целта на вашето заминување,
да не заборавиме дека тоа беше надежта во нешто добро и правилно!
Не смееше да одлучуваш без нас!
Виновен сум, Роберт!
Одлуката ја донесов од срце,
не можам да гледам некого и да видам поглед како на Август без оправдување.
Тоа е вистина, луѓе, тоа не можам да го сокријам.
Загрози се што сторивме.
Што мислиш, кој ќе продолжи со ова место?
Со овој живот?
Планираш ли да живееш засекогаш?
На нив лежи нашата иднина!
Сега треба Ајви и Луциус да го продолжат овој начин на живеење.
Да, ризикував, и се надевам...
дека секогаш можам се да ризикувам заради вистинската цел.
Да не ја донесевме оваа одлука,
никогаш повеќе не би можеле себе си да се нарекуваме невини.
На крајот на краиштата, тоа е она што овде го штитевме!
Невиноста.
Не сум подготвен да се откажам од тоа!
Пушти ја!
Ако биде готов, готово е!
Можеме да одиме кон надежта,
тоа е она најубавото во врска со ова место!
Не смееме да бегаме од болката во срцето.
Брат ми живееше во градот,
а остатокот од моето семејство умре овде.
Болката е дел од животот, сега тоа сите го знаеме.
Ајви оди кон надежта, оставете ја да оди.
Местово е вредно заради тоа.
Би требало да биде успешна во тој поход.
Како можеше да ја испратиш?
Таа е слепа.
Поспособна е од нас останатите.
Кога ја води љубовта, светот и се додворува на љубовта.
Клечи пред љубовта.
Имаше гласини за суштества од оваа шума.
Во една од историските книги што ја проучував во градот.
Тоа не е вистина!
Не е вистина!
Ноа?
Боже мој!
Каде би можел да биде?
Пронајдов една од облеките што ги чувавме под подовите.
Животни!
Неговата волја за живот е многу силна!
По половина ден патување ќе дојдеш до скриениот пат.
Ти, сама, ќе тргнеш по тој пат.
И ќе излезеш од Ковингтон Вудс.
Во градот никому не смееш да кажеш каде сме,
и врати се брзо.
Сестра ми не го доживеа својот 23-ти роденден.
Група момчиња ја силуваа и ја убија.
Ја фрлија во контејнер,
два блока подалеку од нејзиниот стан.
Брат ми работеше во итната помош во градот.
Довеле некој зависник со повреда на ребрата,
брат ми се обидел да го запре крварењето,
а зависникот извлекол пиштол од јакната...
и го убил брат ми низ левото око.
Маж ми Мајкл отишол во самопослуга во 9:15 наутро.
Пронајден е без пари и без облека...
во Ист Ривер, два дена подоцна.
Татко ми го уби неговиот деловен партнер...
кој потоа се обеси во шкафот на татко ми.
Се скарале заради парите.
Јас сум професор, предавам...
американска историја на Универзитетот Пенсилванија.
Имам идеја и би сакал да поразговарам со вас за тоа.
МИ-27, овде е некоја девојка, ќе проверам.
Вокер “Заштитник на дивиот живот“.
Не смееш да одиш таму.
Ве молам, вратете се во своето возило.
Каква бучава е тоа?
Што правите овде?
Како стигнавте овде?
Дали сте од градот?
Од каде сте вие?
Од шумата!
Дојдовте од шумата?
Оттаму?
Сакате ли да ми помогнете?
Морам да пронајдам доктор по медицина.
Пронајдете го ова, мора да бидете брзи.
Слушајте, госпоѓо...
Би ми било потребно само...
Дали некој е повреден?
Ве молам, господине, мора да побрзаме!
Таму живеете?
Така е, господине.
Како се викате?
Кевин.
Кевин, во вашиот глас чувствувам добрина.
Тоа не го очекував.
Овде имаме чувари, точно на секои 10 милји,
околу целата зона.
Имаме и лекови, ги чуваме...
во случај некое животно да гризне некого или нешто слично.
Можете ли да ги пронајдете работите што се запишани на хартијата?
Ќе мора да причекате овде.
Ве молам, господине...
Ве молам.
Земете го ова како наплата.
Не се обидуваш да ме излажеш, нели?
Не разбирам...
Како се викате?
Ајви.
Ајви Елизабет Вокер.
Што е со девојката?
Се обидов да ти се јавам од галеријата,
но не одговараше.
Некакви тинејџери, се изгубиле.
Ќе ти дадам еден совет...
Не вовлекувај се во разговори.
Ќе почнеш да разговараш,
ќе влезеш во неволји и потоа сите ние плаќаме за тоа.
Никому не му е дозволено да оди таму...
и да го нарушува мирот на животинското засолниште.
Интересирањето на луѓето го достигнува врвот.
Едноставно, ова е работа, Кевин.
Одржување и заштита на границите, и тоа е тоа.
Пред неколку години беше објавено во весниците...
дека некои луѓе од владата се платени да ги забранат летовите над ова место.
За мене тоа беа многу стресни времиња.
Немој веќе да ми правиш проблеми.
Не упаѓај во разговори.
И. ЏЕЈ., каде се скалите?
Морам да го поправам знакот.
Позади се.
Ајви се врати со лековите од градот.
Била нападната од страна на едно суштество и го убила.
Ние ќе го пронајдеме.
И ќе го закопаме на соодветен начин.
На останатите ќе им кажеме,
дека го убиле другите суштества.
Вашиот син ги претвори нашите приказни во реалност.
Ноа ни даде шанса да продолжиме со ова место.
Ете, тоа е нешто...
што се уште го сакаме.
Се вратив, Луциус!